Verslag werkvakantie 2006 (voor foto's van deze vakantie klikt u hier)

Ook dit jaar weer groot feest in RoemeniŽ. Negen Nederlanders ontmoeten zeven Roemenen.

Op zaterdag kwamen we aan in Boekarest en werden we opgehaald door de jongens van het kindertehuis en gingen we met een busje naar Bran. Bran ligt in de bergen en daar ging we voor dik een week op vakantie. De stemming zat er al snel in en na ook nog een beer gespot te hebben tijdens de reis kwamen we dan eindelijk aan op de camping. Daar moesten we gelijk aan de slag om de tenten op te zetten. Dit was nog best een gedoe, maar toen alles eenmaal stond konden we best tevreden zijn , nu maar hopen dat het niet ging regen.
We hebben het echt getroffen op deze camping, want de campingbaas en zijn vrouw wilde echt alles voor ons doen. Spullen die we niet bij ons hadden konden we lenen en als er iets was, stonden ze altijd voor ons klaar. Wat bijzonder dat we deze mensen op ons pad tegen kwamen.
Zondag ochtend was iedereen al vroeg uit de veren, want het was geweldig weer en er werden al snel tennis en balspelen gedaan. Bij kennismaking is het belangrijkste dat er aandacht en tijd in de ander wordt gestoken en wat is hiervoor beter geschikt dan actief met elkaar bezig zijn. Na het eten hielden we een kerkdienst, we zongen liederen en er was een sketch in elkaar gezet over de gelijkenis van het grote avondmaal. In de middag hebben drie delen van de gelijkenis uitgeschilderd, het is dat ook leuk om te zien hoe Roemenen en Nederlanders met elkaar communiceren om zodoende het juiste op het doek te krijgen.
Maandag hebben we de omgeving een beetje verkend en hebben we een wandeling gemaakt. Tijdens deze wandeling hebben we elkaar Roemeense en Nederlandse woorden en zinnen geleerd. Ik vond het heel speciaal om te zien dat iedereen daar veel energie in stak en zo leerden we elkaar ook vele beter kennen. En dan ís middags na het eten de beruchte bingo. Wat een lol en wat een spanning was er gelijk weer, want wie weet wat er te winnen valt en wie het zal winnen. Bingo is altijd een leuk spel om te spelen en omdat iedereen natuurlijk wat wint heerst er een onwijs gezellige stemming.
Ochtendgymnastiek op dinsdagochtend, wat een feest, er is wat af gelachen. Deze dag hebben we ook een kasteel bezocht, dit was het kasteel van de legendarische Dracula.
Elke dag werden er activiteiten gehouden, zo hebben we volleybal, honkbal, voetbal en flessenvoetbal gespeeld en pictionairy, levend memorie, een knipoogspel, speel,juich:win, stoeldans en limbodans gedaan en als klap op de vuurpijl natuurlijk ook een aantal watergevechten. Het was deze weken heel erg heet en daardoor waren de waterspelen heel erg welkom en hebben we erg ruim gebruik van gemaakt. Een watergevecht begon meestal met waterballonnen of bijvoorbeeld flessenvoetbal, maar liep altijd uit op rennende mensen, met lege flessen in hun hand, naar de kraan om ze te vullen. Iedereen was nat, opgefrist en tevreden en daarna gingen we vaak lekker in de zon liggen om op te drogen, want met temperaturen van 34-40 graden wil dit wel snel lukken.
De tweede zondag hielden we weer een kleine kerkdienst en zongen we liederen en heb ik een verhaal uit een dagboek voorgelezen, dit ging over de verloren zoon die zijn weg terug vond naar zijn Vader. Iedereen, wat hij/zij ook gedaan heeft, kan terug komen bij de Vader en Hij zal je met open armen ontvangen.
Deze dag gingen we ook weer terug naar Boekarest, terug naar het kindertehuis. ís Avonds toen we aankwamen waren we allemaal erg moe, maar werd er door een aantal toch nog druk een spel monopolie gespeeld.
In deze laatste week hebben we in de ochtenden veel van Boekarest gezien. ís Maandags gingen we bijvoorbeeld naar de markt waar we konden zien dat er daar heel anders dan in Nederland aan toe gaat. Aan het einde van de middag zijn we met de jongens naar een speeltuintje gegaan en daar hebben we tikspelen en voetbal gespeeld. Dinsdag zijn we naar Ďthe Mallí geweest, dit is een heel duur winkelcentrum en dus echt voor de rijkere Roemeen. ís Middags zijn we lekker naar het zwembad gegaan, want het was in het appartement niet uit te houden. De jongens vonden dit natuurlijk ook geweldig. Op onze weg terug naar het kindertehuis zijn we nog langs het groepje straatkinderen gegaan, waar we ook deze morgen naar opzoek waren, want we hadden hoop dat Remus, een jongen die we elk jaar bezoeken, daar was. Die morgen was hij er niet, maar ze hadden ons verteld dat hij er ís avonds wel zou zijn, vandaar dat we erlangs gingen. En ja hoor, we vonden Remus, dit kon geen toeval meer zijn, hier zit de leiding van God in, dat kan niet anders, want elk jaar dat de werkgroep naar RoemeniŽ gaat vinden ze hem weer. Woensdag hebben we ís morgens een wandeling door Boekarest gedaan onder de leiding van Karin, die Boekarest natuurlijk veel beter kent dan de rest van ons. ís Middags weer naar het zwembad, want verfrissing konden we wel gebruiken. Iedereen had het er naar zijn zin, want met die hitte is er toch niks beters dan een duik te kunnen nemen in het zwembad.
Donderdag was de dag dat we afscheid moesten nemen van de jongens. Dit was natuurlijk niet leuk, maar onvermijdelijk. De jongens zijn ook mee geweest naar het vliegveld en hebben ons daar weggebracht tot aan de douane. De stemming was vanzelfsprekend bedrukt en het was moeilijk om afscheid te nemen. Na een omhelzing zijn we dan toch maar gegaan.

Wat een mooie vakantie, wat een ervaring!! Ik ben bijzonder blij dat ik ook dit jaar weer de kans kreeg om mee te gaan naar RoemeniŽ en om de jongens daar een onwijs leuke vakantie te geven. Dit konden we natuurlijk niet alleen, en daarom danken wij God dat Hij bij ons was en dat Hij ons geholpen heeft deze dagen zo in te vullen dat de jongens er van konden genieten en ze dit niet snel zullen vergeten.

Geschreven door: Hannah Oskam